Zastosowanie beta-blokerów

Funkcjonowanie wielu narządów w organizmie człowieka podlega wpływowi dwóch przeciwstawnie działających układów nerwowych: współczulnego-pobudzającego funkcje i przywspółczulnego-działającego przeciwstawnie. Stwierdzono, że zwiększona aktywność układu współczulnego odgrywa niekorzystną rolę w etiopatogenezie chorób cywilizacyjnych takich jak: choroba wieńcowa (zawał serca), nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca jako skutek dwóch poprzednich schorzeń, zaburzeń rytmu serca.

Beta-blokery poprzez hamujący wpływ na układ współczulny powodują obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, zmniejszenie zapotrzebowania serca na tlen i poprawę wydolności wieńcowej poprzez zwolnienie częstości serca, zmniejszenie kurczliwości, obniżenie ciśnienia krwi. Beta-blokery zmniejszają także niekorzystne skutki pobudzenia układu współczulnego wynikające z niewydolności serca. We wszystkich tych grupach pacjentów stosowanie beta-blokerów poprawia rokowania i komfort życia.

Dzięki przenikaniu niektórych beta-blokerów do ośrodkowego układu nerwowego, znalazły one zastosowanie w leczeniu migreny „nerwic lękowych, schizofrenii, choroby Parkinsona.

Beta-blok ery znajdują zastosowanie także w okulistyce. Stosowane są w formie kropli do oczu przy leczeniu jaskry. Pozwalają na obniżenie ciśnienia śródgałkowgo oka.

Podsumowując można powiedzieć, że we współczesnej medycynie beta-blokery są grupą leków stosowanych bardzo często zarówno przez kardiologów, internistów, endokrynologów i neurologów.

Dr n. med. Bogdan Skrabucha
kardiolog
Centrum Medyczne Damiana