Troponina Warszawa

Troponiny są białkami kurczliwymi mięśni poprzecznie prążkowych – szkieletowych i mięśnia sercowego. Stężenie Troponiny jest jednym z najlepszych markerów, czyli wskaźników, zawału mięśnia sercowego. Jej stężenie wzrasta w ciągu 4 godzin od wystąpienia zawału, zaś utrzymuje się nawet do 10 dni.

Co to jest Troponina?

Troponiny I i T to białka kurczliwe mięśni, które znajdują się w mięśniach szkieletowych i mięśniu sercowym. Poza tymi dwoma istnieje także Troponina C – wszystkie trzy są odpowiedzialne za regulowanie skurczu mięśni. Najczęściej badanymi są troponiny sercowe, a więc T i I. W momencie uszkodzenia komórek mięśniowych przedostają się do krwi. W warunkach fizjologicznych troponina nie występuje we krwi. W przypadku zniszczenia płon komórkowych komórek mięśniowych serca, troponina przedostaje się z miocytu do krwi. Taka sytuacja następuje podczas zawału mięśnia sercowego – im większe jest stężenie troponin we krwi, tym większy obszar mięśnia został objęty zawałem.

Troponina T i I pojawiają się we krwi od 4 do 8 godzin od wystąpienia zawału. Troponina T szczyt stężenia osiąga około 12-24 godzin od zawału mięśnia sercowego, przez kolejne 48 godzin trwa faza plateua – czyli bez zmian stężenia. Obniżenie stężenia obserwuje się przez kolejny 10-14 dni. Troponina I osiąga niższe szczytowe stężenia i jej wzrost utrzymuje się krócej – około 5-7 dni – w zależności od zakresu zawału.

Badanie stężenia troponiny umożliwia szybką diagnostykę zawału, wzrost ich stężenia jest podstawą rozpoznania. Oznaczenie wykonywane jest w chwili przyjęcia pacjenta z objawami, które wskazują za zawał mięśnia sercowego i powtarzane jest po około 6-9 godzinach.  Wyniki badań sugerują również jak rozległy był zawał.

Kiedy należy badać troponinę?

Oznaczenie stężenia troponiny wykonywane jest u pacjentów z podejrzeniem martwicy komórek mięśnia sercowego, w szczególności ostrych zespołów wieńcowych. Wysokie stężenie troponiny świadczyć może także o zapaleniu mięśnia sercowego lub osierdzia, niewydolności serca, mikro zawale,  rozwarstwieniu aorty, wadzie zastawki aortalnej czy urazie serca.

Nieprawidłowe stężenie troponiny wskazuje także na zaburzenia nie związane z sercem, takie jak:

  • Wylewach podpajęczynówkowych;
  • Zatorowości płucnej;
  • Niewydolności tarczycy;
  • Niewydolności nerek;
  • Oparzeniach;
  • Posocznicy czy wstrząsie;
  • Naciekaniu mięśnia sercowego w przebiegi innych chorób takich jak hemochromatoza czy sarkoidoza.

Decyzja lekarza związana z wykonaniem badania jest zazwyczaj podyktowana wystąpieniem u pacjenta konkretnych dolegliwości, takich jak:

  • ból w klatce piersiowej, który określany jest przez pacjentów jako bardzo silny, ściskający lub gniotący zlokalizowany w środkowej części nadbrzusza, utrzymuje się przez 20 minut ze wzrastającą intensywnością
  • duszność;
  • omdlenia;
  • kołatanie serca;
  • uczucie lęku.

Jak się przygotować do badania troponiny?

Badanie wykonywane jest na podstawie próbki krwi żylnej pobranej od pacjenta. Krew do badania może być pobrana o dowolnej porze. Do badania nie trzeba się w szczególny sposób przygotowywać, nie trzeba być na czczo.

Po co badać troponinę?

Ocena stężenia troponiny zalecana jest u osób, u których występują objawy świadczące o zawale serca. Wykorzystywane jest w diagnostyce niedawno przebytego zawału serca. Badanie jest stosowane także w diagnostyce innych chorób serca – zmiany stężenia troponiny obserwowane są także przy niewydolności nerek, posocznicy, oparzeniach czy zapaleniu osierdzia.

Troponina – norma

Wyniki przeprowadzonych badań należy skonsultować w lekarzem. Analiza wyników zawsze powinna opierać się na wartościach referencyjnych podanych przez laboratorium. Normy są zróżnicowane w zależności od mierzonej troponiny, zakresu martwicy mięśnia sercowego oraz czasu jaki minął od wystąpienia zawału.