Błonica (dyfteryt)

Błonica (dyfteryt) to ciężka choroba zakaźna. Do zakażenia błonicą dochodzi głównie drogą kropelkową – poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą lub tzw. nosicielem, który zakaża na 2 dni przed wystąpieniem objawów choroby, przez cały okres jej trwania i nawet 2-3 tygodnie po wyzdrowieniu.2 Bakterie znajdują się w wydzielinach błon śluzowych chorego, a także na skórze (np. rąk po kichaniu i wycieraniu nosa). Rzadziej zdarzają się zakażenia przez zanieczyszczone środki spożywcze, naczynia, sztućce itp. Błonicą można zakazić się przebywając na terenach, gdzie ta choroba występuje endemicznie (np. kraje dawnego Związku Radzieckiego) lub kontaktując się z osobami, które powróciły z takich terenów. Gdy w odpowiednim momencie nie zostanie podjęte właściwe leczenie, jad błonicy drogą krwionośną dostaje się do serca lub układu nerwowego, co prowadzi do poważnych komplikacji. Toksyny bakterii mogą doprowadzić do zapalenia mięśnia sercowego, wywołać porażenie nerwów czaszkowych oraz obwodowych a także niewydolność krążenia; zdarza się, iż niszczą wątrobę i nerki.